http://endugo.blogfa.com/ fa blogfa.com Mon, 14 Sep 2009 21:02:29 GMT http://endugo.blogfa.com/post-61.aspx من ِ این روزها،</P> <P>فارغ از گمان گاه‌گاه گریه و گلایه،</P> <P>خیره به خیرگی این ابرهای نابارورِ بی‌باور،</P> <P>سوت میزند حجم خالی دستانت را...</P> <P>*این‌ها دلتنگی‌های مردیست که تاخت زده است دلش را، </P> <P>                     به تنها یکی "دوستت دارم ِ" پر التهاب و ساده</P> <P>                                      در نیمه شبی از شب‌های زمستان!!</P> <P>**یادمان به خیر بانو، یادمان به خیر</P> Mon, 14 Sep 2009 21:02:29 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=endugo&postid=61 endugo http://endugo.blogfa.com/post-61.aspx http://endugo.blogfa.com/post-60.aspx <P align=justify>... دوست دارم به جای سمفونی بتهون،<BR>صدای ویولن نواز ِ كور خیابان ولی عصر را بشنوم!<BR>دلم می خواست كه حافظ<BR>- این همراه همیشه حافظه ام!-<BR>یكبار به سمت ِ سواحل سادگی می آمد!<BR>می خواستم كتابت او را<BR>به زبان زلال نوزادان بی زنگار ببینم!<BR>می خواستم ببینم آن ساده دل،<BR>با واژه های كوچه نشین چه می كند!<BR>هی! آرزوی محال!<BR>آرزوی محال...<BR><BR>و تو!<BR>- دختر بی بازگشت ِ گریه ها! -<BR>از یاد نبر كه ساده نویسی،<BR>همیشه نشان ساده دلی نیست!<BR>پس اگر هنوز<BR>بعد از گواهی گریه ها در دفترم می نویسم:<BR>« باز می گردی»<BR>به ساده دل بودنم نخند!<BR>اشتباه ِ مشترك ِ تمام شاعران ِ این است،<BR>كه پیشگویان خوبی نیستند ...</P> <P>*یغما گلرویی</P> Mon, 04 May 2009 06:54:44 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=endugo&postid=60 endugo http://endugo.blogfa.com/post-60.aspx http://endugo.blogfa.com/post-59.aspx بيا بانو! بيا...<p></p><p>بيا دست هم را بگيريم، بدو بدو برويم تا پشت کوه قاف علاقه... </p><p>تا خاطره خوش "عمو زنجيرباف" روزهاي خوش کودکي...</p><p>تو فقط کمي عطر بهار نارنج و هواي باراني و نعناي صبح‌چين با خودت بياور،</p><p>بوسه بي‌قرار و دل بي‌آرام و بغض نشکسته‌اش با من...</p><p>کلمه هم که هست...</p><p>من شعر مي‌بافم و سه تايي با هم (من و تو و خدا) لگد ميکنيم تمام احتمال‌هاي زشت ناممکن را...</p><p>تمام اينها بس نيست براي يکي دو عمر خنده؟</p><p>*هميشه غمگين‌ترين رودها رو به جنوب تشنه آواز مي‌خوانند... و ما پيش از آنکه به <span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma; color: rgb(51, 51, 51); "><span class="apple-style-span"><span lang="AR-SA" style="font-size: 9pt; font-family: Tahoma; color: black; ">روياهامان برسيم خواهيم مرد</span></span><span class="apple-style-span"><span dir="LTR" style="font-size: 9pt; font-family: Tahoma; color: black; ">!!</span></span></span></p><p class=" " dir="RTL"></p> Sat, 18 Apr 2009 06:57:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=endugo&postid=59 endugo http://endugo.blogfa.com/post-59.aspx http://endugo.blogfa.com/post-58.aspx یادش به خیر!</p><p>حوالی یکی از همین چندشنبه های بی‌حوصله و بی‌باران بود</p><p>حرف ما از یکی از همین سلام‌های -به قول سید- ضبط شده بر آداب لاجرم آغاز شد؛</p><p>تو حرف میزدی</p><p>و من به باور لرزان قاصدکی دل بستم که عطر بهار نارنج تازه‌چین صبح‌های خلوت کوچه‌مان را میداد؛</p><p>تو حرف میزدی</p><p>و من دیدم هزار هزار چکاوک عاشق را که رو به سمت شمال آشنایی می‌پریدند؛</p><p>تو حرف میزدی</p><p>و من دیدم که ناگهان حرفهای ما, رنگی مبهم از آواز علاقه و احترام به آینه گرفت؛</p><p>تو حرف میزدی</p><p>و من چقدر پیش خودم ذوق کردم که ...</p><p>*ببین بانو! من پیش ازین دلتنگی غریب تمام یاکریم‌های امامزاده‌های اینجا را گریسته‌ام, این یکی دو قطره اشک که دلواپسی ندارد...</p> Thu, 05 Mar 2009 19:03:23 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=endugo&postid=58 endugo http://endugo.blogfa.com/post-58.aspx http://endugo.blogfa.com/post-57.aspx چشم بسته آمدم <p> </p><p>       از شمال كودكي، تا جنوب روياهای داغ</p> <p>             چشم كه باز كردم،<br />                    </p><p>                        دل، بسته بودم! </p> Tue, 24 Feb 2009 10:59:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=endugo&postid=57 endugo http://endugo.blogfa.com/post-57.aspx http://endugo.blogfa.com/post-56.aspx بو کن مرا!<p>من از جايي حوالي غربت شاعرانه‌هاي دست و پا شکسته‌ي جنوبي‌ترين ِ روياها آمده‌ام</p><p>من از جايي حوالي "<span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">نمي‌دانم کجاي</span>" دلتنگي مدام اين روزها آمده‌ام</p><p>من از فرصتي که کم بود، حتي براي يکي-دو عمر گريه،</p><p>من از پشت راز آشفتگي تمامي قمري‌هاي قفس‌نشين آمده‌ام</p><p>من از جايي حوالي ناکجاآباد عاشقي...</p><p>بگذريم!</p><p>به يادم مي‌آوري غريبه؟</p><p><br /></p><p>*شد دو سال!</p> Sat, 07 Feb 2009 04:00:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=endugo&postid=56 endugo http://endugo.blogfa.com/post-56.aspx http://endugo.blogfa.com/post-55.aspx و من از تعبير کودکانه بغض واژه‌ها،<p>   تا احتمال الکن همين "دوستت دارم‌هاي" گفته و ناگفته،</p><p>      تا هوي‌هوي نيمه شبهاي اين باد بي‌باور،</p><p>         تا طعم گس يکي دو بوسه مضطرب،</p><p>             تا اين گنگ‌نامه‌هاي بي‌ربط بي‌غرض</p><p>                  تا ...</p><p>                          ...</p><p>من از روياي خيس کارون گذشته‌ام بانو!</p><p> يکي دو عمر گريه که،دردي از جايي دوا نمي‌کند... تازه اگر مجال دوباره گريستن باشد!</p> Tue, 27 Jan 2009 05:49:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=endugo&postid=55 endugo http://endugo.blogfa.com/post-55.aspx http://endugo.blogfa.com/post-54.aspx ديشب بعد از مدتها خوابت رو ديدم. داشتي اين شعر اميرحسين رو ميخوندي:<p>آسمانُ خدا، </p><p>شيرازُ حافظ، </p><p>آسمانِ شيراز، خداحافظ...</p> Wed, 21 Jan 2009 06:28:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=endugo&postid=54 endugo http://endugo.blogfa.com/post-54.aspx http://endugo.blogfa.com/post-53.aspx نقل به مضمون:<p> </p><p>نوازشم كن! نترس، تنهايي‌ام واگير ندارد...</p> <p>*<a target="_blank" href="http://www.umahal.com/g.htm?id=7623">اينجا</a></p> Wed, 23 Jul 2008 06:02:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=endugo&postid=53 endugo http://endugo.blogfa.com/post-53.aspx http://endugo.blogfa.com/post-52.aspx <div style="text-align: justify;">دلت كه خوش باشد، هي هر روز پنج و نيم غروب كه مي‌شود، همان بلوز و شلوار ِ عصرهاي دو نفره‌ي آن روزها را مي‌پوشي و با وسواس كمي از آن عطر خوش خاطره‌هاي دو نفره مي‌زني بعد دوان دوان مي‌روي تا همين پارك نصفه و نيمه پشت خانه. بعد هي چشم چشم ميكني و از ميان اين همه نيمكت سيماني، اين همه نيمكت آبي سيماني، شبيه‌ترينشان به آن نيمكت آبي سيماني قرارهاي دونفره را پيدا مي‌كني و يك گوشه‌اش مي‌نشيني. بعد هي تند تند ساعتت را نگاه مي‌كني. بعد هي خيال مي‌كني باران مي‌آيد و هي بوي خاك باران خورده كه دارد خفه‌ات مي‌كند. بعد تمام فال‌هاي دخترك فال‌فروش مهربان را مي‌خري و بلند بلند حافظ مي‌خواني. بعد هي چشم‌هايت خيس مي‌شوند و هي خيال مي‌كني باران مي‌آيد. بعد يكهو دلت مي‌خواهد كه باران بيايد...<br />دلت كه خوش باشد، هي الكي دنبال نشانه مي‌گردي و هي نشانه‌ها را خوب خوب تعبير مي‌كني. مثلا همين سبزه قبا كه چند روز است آمده پاي پنجره اتاق پشتي لانه كرده، مي‌شود يك نشانه. نشانه تمام چيزهاي خوبي كه دوست داري اتفاق بيافتد و نمي‌افتد. مثل همان پرستويي كه يك روز غروب آمد و كنار پنجره اتاق لانه كرد و فردا يا پس‌فردايش بود كه تمام لحظه‌هايت دونفره شد...<br /><br />*همدم تنهايي اين روزهايم، دخترك چهار-پنج ساله همسايه است كه زبانم را عجيب مي‌فهمد و زبانش را عجيب مي‌فهمم. آشنايي ما برمي‌گردد به آن روز غروب كه موهاي عروسكش را برايش بافتم. چه كيفي مي‌كرد دخترك. دخترك آنقدر سخاوتمند است كه اجازه داده عروسكش، بهترين عروسكش شبها پيش من بماند تا مبادا تنهايي غصه بخورم! دخترك استاد اسم‌گذاريست! اسم گذاشته است براي تمام گل‌هاي باغچه‌ام. براي تك تك جوجه‌هايم،براي گربه‌ام حتي براي گلدان كاكتوس لب پنجره كه آن همه از آن مي‌ترسد. باورت مي‌شود؟دخترك نه خاله سوسكه را ميشناخت نه حسني نه حتي سفيدبرفي را. يه قل دو قل را هم بلد نبود دخترك... <br /> </div> Wed, 18 Jun 2008 07:46:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=endugo&postid=52 endugo http://endugo.blogfa.com/post-52.aspx